Het leven speedrunnen
Twee jaar geleden was ik een psychiatrisch patiënt. Ik werd thuis opgehaald met een busje. Ik kon niet meer voor mezelf zorgen...
Dat was dus twee jaar geleden.
Nu zit ik qua werk en succes in de top 10%. En nog belangrijker: qua geluk en gezondheid zit ik waarschijnlijk in de top 1%.
De reden dat ik dit typ, is niet dat ik mezelf zo tof vind. Ik wil vooral laten weten dat het fijn is om in het dagelijks leven een inspiratie te zijn voor andere mensen.
Er zijn mensen die de hele reis van dichtbij hebben meegemaakt en daar zelf weer troost uit kunnen halen. Dat je de bodem van de bodem kunt zien (met allerlei diagnoses zoals ADHD, autisme, psychoses, angststoornissen) en daarna weer alles op orde kunt hebben.
Speedrunning Life
Two years ago, I was a psychiatric patient. I was picked up from home in a van. I could no longer take care of myself...
That was two years ago.
Now, in terms of work and success, I’m in the top 10%. And even more importantly, in terms of happiness and health, I’m probably in the top 1%.
The reason I’m writing this isn’t because I think I’m so great. I mainly want to share that it’s wonderful to be an inspiration to others in everyday life.
There are people who have witnessed the entire journey up close, and they, in turn, can find comfort in it. To see the very bottom (with diagnoses like ADHD, autism, psychosis, anxiety disorders) and then be able to have everything back in order again.