De weg naar dat huisje met de bloemenkrans
Meerdere wegen leiden naar een antwoord. Er is dus niet slechts één mogelijke oplossing.
Sommige mensen spelen het spel wetenschappelijk, anderen religieus. Het klinkt flauw, maar het is niet zo dat één invalshoek altijd werkt. Er zijn echt meerdere manieren om concrete antwoorden te vinden.
Wetenschappers denken dat je alleen echte antwoorden via de wetenschap kunt vinden. Religieuze mensen denken dat religie het enige antwoord is.
Beide helemaal fout.
Daarom zou een echte ‘Theory of Everything’ er ongeveer zo uit moeten zien:
Iedereen denkt zelf na. Samen vormen al deze meningen over het universum één lange sliert. Die sliert is wat we met zijn allen denken: een tijdelijke Theory of Everything.
Een Theory of Everything is natuurlijk nooit een fundamentele wet die voor altijd geldt—het werkt zo niet. Dat zou namelijk betekenen dat je de individuele meningen van mensen niet meeneemt, en dat kan niet. Je zoekt iets dat niet bestaat. Het leuke? Ik weet dat jij naar een Theory of Everything blijft zoeken, en ik denk ook gelijk te hebben. Leuk, hè? Dat is het spel.
Ik heb bewustzijn opgelost
Ik kom zelf niet uit een religieuze achtergrond, maar ik heb vooral religie gebruikt. In mijn ogen staan de meeste religieuze concepten nog steeds als een huis. Het probleem is dat het voor mensen te moeilijk is om te begrijpen wat er staat (jullie nemen het veel te letterlijk). Ik ga het proberen uit te leggen aan de hand van gevoelens.
Excuus voor dit warrige verhaal trouwens, hopelijk wordt het zo duidelijker.
Het probleem van gevoel
Het is extreem moeilijk om een gevoel uit te leggen aan iemand anders. Stel, ik heb een ‘angstig’ gevoel.
- Ten eerste heb ik nooit twee keer precies dezelfde angst: het is elke keer net even anders. Dus als ik twee dagen achter elkaar zeg dat ik bang ben, klopt het eigenlijk al niet: ik heb het over twee verschillende dingen.
- Ten tweede is het moeilijk om woorden te geven aan gevoel, omdat woorden de werkelijkheid heel ‘hard’ afbakenen. Woorden maken dingen concreet, terwijl gevoelens meer ‘fluïde’ zijn. Woorden zijn als harde plastic lego, terwijl gevoelens vloeibaar zijn en de hele tijd veranderen.
De Bijbel
Als je met deze bril naar iets als de Bijbel kijkt, snap je gelijk het probleem. De woorden die er staan, proberen een gevoel uit te leggen. Maar woorden zijn te hard, te letterlijk. De werkelijkheid is meer zoals een gevoel—iets dat voortdurend verandert, iets tijdelijks.
Neem bijvoorbeeld het eerste stuk:
"In the beginning God created the heavens and the earth."
Dit gaat over een gevoel (voor mij een gevoel van vrijheid). Het begint dus bij een gevoel dat je probeert uit te leggen met woorden. Daar zijn deze woorden voor gebruikt, maar woorden zijn letterlijk. Dit staat er in het Engels, maar niet iedereen in de wereld heeft altijd Engels gesproken. Daarbij halen woorden, omdat ze zo hard zijn, het ‘vloeiende’ uit het gevoel.
Vaag, hè? Daarom ga ik het nu heel concreet maken.
Als je heel goed oplet hoe je eigen lichaam werkt, vind je dezelfde beweging terug:
- Elke actie begint in het midden van je lichaam.
- De beweging gaat omhoog (heaven).
- De beweging gaat naar beneden (earth).
Met andere woorden: je hersenen zijn niet het controlecentrum van je lichaam. Jij bént je hele lichaam, elke vezel. Elke beweging begint bij jou, bij jouw gevoel. Bij jouw kern.
Ik ben normaal een man van weinig woorden
Ik hou niet van dingen uitleggen. Als ik bovenstaande tekst alleen voor mezelf had geschreven, had ik direct het antwoord in een paar steekwoorden gegeven:
De Bijbel gaat over bewustzijn, en dit hebben ze duizenden jaren geleden al opgelost.
Maar wat ik heb geleerd in mijn leven, is dat het soms loont om dingen extra uit te leggen. Dan kan ik het ook zelf weer teruglezen. Zeker dat stukje over hoe moeilijk het is om een gevoel uit te leggen, is voor mij heel belangrijk. Woorden geven aan iets kan echt gevaarlijk zijn.
P.S.: Het stukje over And God said, “Let there be light” gaat over je stem (vandaar het ‘said’) en je zenuwstelsel dat oplicht in jezelf.
Succes met je zoektocht.
The Road to That Little House with the Flower Wreath
Multiple roads lead to an answer. There isn’t just one possible solution.
Some people play the game scientifically, others religiously. It sounds silly, but no single perspective always works. There are truly multiple ways to find concrete answers.
Scientists believe that real answers can only be found through science. Religious people believe that religion is the only answer.
Both are completely wrong.
That’s why a true "Theory of Everything" should look something like this:
Everyone thinks for themselves. Together, all these perspectives form one long thread. That thread is what we collectively think: a temporary Theory of Everything.
A Theory of Everything is, of course, never a fundamental law that applies forever—it doesn’t work that way. That would mean ignoring individual opinions, and that’s not possible. You are searching for something that doesn’t exist. The fun part? I know that you’ll keep looking for a Theory of Everything, and I also think I’m right. Fun, isn’t it? That’s the game.
I Have Solved Consciousness
I don’t come from a religious background myself, but I have mainly used religion. In my view, most religious concepts still stand strong. The problem is that people find it too difficult to understand what they actually mean (you take it far too literally). I’ll try to explain it using emotions.
Apologies if this seems messy—it will hopefully become clearer soon.
The Problem with Emotions
It’s extremely difficult to explain an emotion to someone else. Suppose I have an "anxious" feeling.
- First, I never experience the exact same fear twice—it’s slightly different every time. So if I say I’m scared two days in a row, it’s not entirely accurate: I’m talking about two different things.
- Second, it’s hard to put emotions into words because words define reality in a very "hard" and fixed way. Words make things rigid and concrete, while emotions are more fluid. Words are like hard plastic Lego blocks, while emotions are liquid and constantly changing.
The Bible
If you look at something like the Bible through this lens, you immediately see the problem. The words in it try to describe an emotion. But words are too rigid, too literal. Reality is more like an emotion—something that is constantly changing, something temporary.
Take the first passage, for example:
"In the beginning, God created the heavens and the earth."
This is about an emotion (for me, a feeling of freedom). It starts with a feeling that someone tries to explain using words. These words were chosen for that purpose, but words are literal. This passage is written in English, but not everyone in history has spoken English. Moreover, because words are so rigid, they take the "fluidity" out of the emotion.
Sounds vague, right? So now I’ll make it very concrete.
If you pay close attention to how your own body works, you will recognize the same movement:
- Every action starts in the center of your body.
- The movement goes upward (heaven).
- The movement goes downward (earth).
In other words: your brain is not the control center of your body. You are your whole body, every fiber of it. Every movement begins with you, with your feeling. With your core.
I Am Normally a Man of Few Words
I don’t like explaining things. If I had written this text only for myself, I would have summarized the answer in just a few key words:
The Bible is about consciousness, and they already solved this thousands of years ago.
But what I’ve learned in life is that it sometimes pays off to explain things in more detail. That way, I can also read it back myself. Especially the part about how difficult it is to explain an emotion is very important to me. Putting something into words can actually be dangerous.
P.S.: The part about "And God said, ‘Let there be light’" is about your voice (hence the word said) and your nervous system lighting up within you.
Good luck with your search.
Je bent al je gedachten tegelijkertijd.
En dat is voor een lichaam moeilijk uit te leggen: je bent meerdere gedachten tegelijkertijd. Die wonen allemaal in jou, die zijn van jou.
Maar je gebruikt ze één voor één.
Er wonen nu dus allemaal gedachten in jou. Heel veel zelfs.
En dat niet alleen: je hebt ook een hart en longen. Alles gebeurt tegelijkertijd in jou.
Voor een lichaam is dat moeilijk uit te leggen. Dat je dat allemaal tegelijk bent. En dat jij dan het ding in het midden bent dat steeds verschuilt.
Daarom legt je lichaam het heel slim en rustig uit: die reis heet consciousness. En laat je niet bedriegen: dit is zeker geen makkelijke reis. Sommige delen van deze reis zijn zwaar.
Maar uiteindelijk zul je begrijpen dat jij elk klein stukje van je lichaam bent, en elk groot stuk.
You are all your thoughts at the same time.
And that is difficult to explain to a body: you are multiple thoughts at once. They all live inside you; they belong to you.
But you use them one by one.
So right now, all these thoughts live inside you. A lot of them, even.
And not just that—you also have a heart and lungs. Everything happens inside you at the same time.
For a body, that is hard to understand. That you are all of it at once. And that you are the thing in the middle that keeps shifting.
That’s why your body explains it in a very smart and calm way: this journey is called consciousness. And don’t be fooled—this is certainly not an easy journey. Some parts of this journey are heavy.
But in the end, you will understand that you are every small part of your body, and every big part.
Waarom ik zeker weet dat tijd niet bestaat
Je kunt tijd vergeten. En dan zonder tijd leven. Ook zonder tijd gaat de zon op en weer omlaag.
Het leven wordt vooral wat minder gehaast, en je leeft meer op gevoel in plaats van de klok.
Als we nu allemaal vergeten dat tijd bestaat, maak je je nooit meer druk om tijd. Als je nooit had geweten dat het zou bestaan, was het nooit een discussiepunt geweest.
Je kunt met een simpel experiment aantonen dat tijd niet bestaat. Je vergeet het gewoon.
‘Poef’
En nu is er geen tijd meer. Wat zou er voor jou veranderen? Hoe zou dit moment veranderen?
Weet je wie dit weten? Mensen uit andere culturen begrijpen dit veel beter. Dit hoor je bijvoorbeeld aan zwarte mensen, die de verleden tijd anders gebruiken. Vind ik prachtig.
Why I Am Certain That Time Does Not Exist
You can forget time. And then live without it. Even without time, the sun rises and sets again.
Life simply becomes a little less rushed, and you live more by feeling instead of the clock.
If we all forgot that time exists, you would never worry about it again. If you had never known it existed, it would never have been a topic of discussion.
You can prove that time does not exist with a simple experiment. You just forget it.
‘Poof’
And now there is no time anymore. What would change for you? How would this moment be different?
Do you know who understands this? People from other cultures grasp this much better. You can hear it, for example, in the way Black people use the past tense differently. I think it’s beautiful.
Als je goed bent in het leven, wordt de realiteit continu. Dat betekent dat je van mijlenver aan voelt komen of je ziek wordt of niet.
Voor sommigen is de realiteit discreet: dan word je ’s ochtends wakker en denk je: “Ik ben vandaag ziek.”
Geloof het of niet, als je goed bent, gebeurt dit niet. Ziek zijn is namelijk niet discreet; het is een emmer die volloopt. Depressief zijn is ook een emmer die volloopt. Woede-uitbarstingen ook.
If you are good at life, reality becomes continuous. This means you can sense from miles away whether you are getting sick or not.
For some, reality is discrete: you wake up in the morning and think, “I am sick today.”
Believe it or not, if you are good, this doesn’t happen. Being sick is not discrete; it’s a bucket that fills up. Being depressed is also a bucket that fills up. So are outbursts of anger.