Zwaartekracht bestaat helemaal niet. Het is een kracht die tussen twee andere krachten zit geklemd. Het universum is in balans.
Als je het een klein beetje van de andere kant probeert te bekijken:
Onafhankelijke zwaartekracht bestaat niet.
Alles leunt tegen elkaar.
Hier trekt het omdat het daar duwt.
Kinderen die over de aarde lopen—daarom draait hij rond.
Dat is het leuke stuk dat mist, het avontuur. Dat kinderen zelf leren.
Twee die tegen de bal aan leunen van beide kanten:
Voor de een is het zwaartekracht, voor de ander niet.
Eén leunt tegen de ander aan.
Als je het aan de aarde zou kunnen vragen, zou de aarde zeggen: "Nee, ik duw."
En er wordt een beetje tegen me aangeduwd.
Dat is het mooie van het leven:
Alles is zo perfect in balans dat jij nu precies deze ervaring hebt.
Als je een paar minuten geen zuurstof zou hebben, zou je helemaal geen ervaring meer hebben. Zo nauw luistert het.
Tijd is relatief in belang. Die paar minuten zijn net zo veel waard als een heel mensenleven.
Zwaartekracht bestaat dus alleen vanuit onze hoek. Het is perspectief.
Het is hetzelfde als tijd. Tijd bestaat niet.
Ik ben in West-Europa en er is nu tegelijk iemand in Australië waar de zon al ondergaat.
Tijd is dus ook perspectief.
Geloven jullie echt dat zwaartekracht bestaat?
De aarde trekt helemaal niet aan me. Ik duw zelf naar beneden. Ik zet mezelf af. Als ik dat niet doe, en lekker ga liggen, komen de aarde en ik dicht bij elkaar.
Is toch logisch? Wat heeft dat in hemelsnaam met zwaartekracht te maken?
Waarom de top van de top in wetenschap en religie werkt
Stel dat je iets ontdekt over hoe de wereld werkt, en dat de rest van de mensen jou gelooft. Dan heb je dus letterlijk de wereld van anderen veranderd. Creatie betekent dan ook: elkaars wereld creëren.
Dat is het meest heilige dat er is. Hier zijn talloze referenties over: geheime genootschappen, appels, hints in verhalen. De reden dat mensen hier zo voorzichtig mee zijn, is dat hoe anderen naar de wereld kijken iets heiligs is—iets waar je niet zomaar aan komt.
Wie niets aan jouw wereldbeeld gaat veranderen
Het is een beetje flauw, maar de meeste politieke leiders gaan niets aan je fundamentele wereldbeeld veranderen. Als jij iemand van niet-gelovig naar gelovig laat gaan, is dat een ongelooflijk verschil. Of als je iemand van geloven in zwaartekracht naar niet meer geloven in zwaartekracht laat gaan, dan heb je iets fundamenteels veranderd. Dat doen politici niet.
Trouwens: zwaartekracht bestaat natuurlijk helemaal niet: als je het aan de aarde zou vragen, zou ze zeggen: "Ik trek niet, ik duw alleen." Als je het aan het heelal zou kunnen vragen, zou het heelal zeggen: "Ik leun lekker tegen jullie mensen aan."
Zwaartekracht zit er er dus hoogstens een beetje tussenin geklemd.
Wat is tijd?
Niets meer dan zeggen: "Hey, kijk, het is donker aan deze kant." En aan jullie kant?
Tijd is perspectief.